De zeezendermaand bij uitstek ligt al weer een paar dagen achter o­ns. Evert Stolman beluisterde voor het eerst sinds jaren de nacht uitzending van Radio Veronica, van 31 augustus op 1 september 1979. Een mooi programma, vol met verhalen, oude fragmenten, jingles en veel oude muziek. Aan de hand van dit programma haalt Evert een aantal herinneringen op aan de zeezender Veronica. Met een naschrift van Juul Geleick.

HERINNERINGEN AAN RADIO VERONICA
Tekst: Evert Stolman

De zeezendermaand bij uitstek ligt al weer een paar dagen achter o­ns. Zelf heb ik voor het eerst sinds jaren de nachtuitzending van Veronica, van 31 augustus op 1 september 1979 weer eens beluisterd. Een prachtprogramma, vol met verhalen, oude fragmenten, jingles en veel oude muziek. Gepresenteerd door Lex Harding, Bart van Leeuwen, Leo van der Goot en Ad Bouman. Te gast waren o.a. Juul Geleick, Tony Berk, Frans van der Drift en Tineke.

Veel oude fragmenten dus in dit programma, o.a. uit de laatste week. In die laatste week werden veel ex-collega's uitgenodigd nog één keer in de Veronicastudio uitgenodigd om hun verhaal te komen doen. Zo ook Jan van Veen, die te gast was bij Rob Out. Ook dit was een mooie show, eindigend in een zeer kortstondige reünie van Los Piratos. In de afkondiging van het programma bedankte Jan van Veen alle mensen die in al die jaren hadden gezorgd voor het succes van Veronica.

In de bewuste nachtuitzending was ook Tineke te gast, en met haar werd gepraat over de 31e augustus 1974. Een gedeelte van het personeel was aanwezig op de Norderney die dag, de overigen verzamelden zich in de studio aan de Utrechtseweg om daar gezamelijk de laatste uren van de zeezender mee te maken. o­nder hen bevond zich ook Tineke, die zoals algemeen bekend absoluut niet tegen de golven bestand is.

Zij vertelde dat het een druilerige zaterdagmiddag was, die ten tijde van het laatste uur ruw werd o­nderbroken. Er was nl. een melding binnengekomen op het politiebureau in Hilversum, dat zich in het Veronicagebouw een bom zou bevinden. De Laapershoek moest terstond o­ntruimd worden. Of dat op zichzelf al niet vervelend genoeg is, kon er ook niet meer naar de radio geluisterd worden, omdat er voor de enige aanwezige transistorradio geen batterijen waren.

Op dat moment, volgens Tineke, kwam Jan van Veen voorrijden in een dikke Mercedes. Het was zijn bedoeling geweest de Veronicanen bij te staan in de laatste momenten. Daardoor kon het gezelschap nu het afscheid van Veronica beluisteren via Jan's autoradio.

Er waren tot aan 1970 al heel wat mensen vertrokken bij Veronica, maar ik denk dat het gedwongen afscheid van Jan van Veen wel het meest vervelende en ingrijpende vertrek van een Veronicaan ooit is geweest. Het betekende tevens het gedwongen vertrek van mededirecteur Dirk Verwey. Reden genoeg wellicht een diepe wrok te koesteren tegen zijn voormalige collega's.
Jan kon het opbrengen zijn gedwongen ex-collega's te o­ndersteunen in die moeilijke periode. Het tekent in mijn ogen de grootheid van Jan van Veen dat hij dat destijds gedaan heeft.


NACHRIFT JUUL GELEICK
Je schrijft dat je denkt dat het gedwongen afscheid van Jan misschien wel het meest ingrijpende en vervelende afscheid was. Ik heb dat nooit zo ervaren, het was vervelend en achteraf niet nodig (zie mijn binnenkort verschijnende verhaal over 1970 op de Norderney website), maar ik had meer "verdriet" van het weggaan van Willem van Kooten.
Oom Dirk Verweij is nooit "echt" weggeweest, dat kon ook niet in de zakelijke constructie en in 1971 was Oom Dirk weer gewoon directeur, toen Bull gedetineerd was.


Foto: Radio Veronica zendschip Norderney in 1973 op de Noordzee (Copyright: Evert Stolman)


KLIK HIER voor de Norderney website