Het was in 2006 alweer 21 jaar geleden dat Radio Monique, vanaf het zendschip de Ross Revenge, met uitzendingen begon. Bevoorrader en DJ Leendert Vingerling herinnert zich die eerste uitzenddag van het nieuwe station nog goed: "op het laatste moment naar de Ross Revenge, het o­ntbreken van een openingsuur op band en de verkeerde card aan het begin van het eerste uur". Lees nu de herinneringen van Leendert.

RADIO MONIQUE: 21 JAAR GELEDEN ALWEER
Copyright tekst & foto: Leendert Vingerling

Via de Baarnsche archivaris Walter werd ik er aan herinnerd dat het vandaag alweer 21 jaar geleden is dat radio Monique met haar uitzendingen begon. Ik was het helemaal vergeten. Wat vliegt de tijd toch!

Ik zie me nog met de tender Zeemeeuw pas één uur voor de officiële start langzij leggen. Het was een race tegen de klok geweest, want het weer was niet goed dus moesten we wachten tot het laatste moment. De avond daarvoor hadden we dolle pret in de Nieuwpoortse cafés en bars waar de 'Neukemannetjes' graag een aai over hun 'bolletje' kregen van de Madame.

Met een behoorlijk stuk in o­nze kragen werd 's nachts toch maar besloten te gaan varen. Wind of geen wind... gewoon maar zien waar het schip strandt. We moesten wel, want we hadden een aantal bandprogramma's bij o­ns die er die middag 'uit' moesten.

Half zot en in de vrieskou voeren we met de Zeemeeuw om twee uur weg. Na acht uur bonken en voor sommigen ook kotsen (tante Gerda:..oh..oh....geef me de emmer eens...) kwam de Ross in zicht.

'Waar bleven jullie nou', riep Ad Roberts. Hij zag er keurig uit in een mooi gestreepte bloes en een stropdas. Echt feestelijk, zoals het bij een opening betaamt. "Hebben jullie het openingsuur ook bij je? Wat openingsuur, riep Fred Bolland. Volgens Nico Volker zouden jullie die hebben gemaakt als standby, want wij hebben daar geen tijd voor gehad. Jullie zitten al twee weken aan boord en hebben niet eens een openingsprogramma gemaakt ?" Fred was des duivels.

Oei, dat was geen goed voorteken! Het was inmiddels een half uur voor de opening en de toestand was allesbehalve kalm. Hier en daar wat gevloek, getier, en driftig héén en weer lopen van de deejay's. Inmiddels werd de proviand overgeladen en o­ntbraken de champagne en wijn en saté niet.

Ad Roberts mocht als 'nestor' het station openen. Frits Mulder, Maarten de Jong, Fred Bolland en ik stonden achter de rug van Ad in de kleine studio aan stuurboordzijde. Toen het uur 'U' klonk, begon Monique met misschien wel de beroemdste 'misser' van station openingen... de spot met de verkeersinformatie. Ad hield zich goed, maar voelde zich heel erg 'klote'.

's Avonds was er een lekker diner waarbij iedere Engelsman helemaal lazerus was en er geen discjockey meer normaal kon praten. Ik werd gevraagd om midden in de nacht achter de micro te gaan zitten om als Leen Winter een paar uurtjes te draaien. Ik had er toen al vierentwintig uur opzitten.

16 december hoe kon ik het zijn vergeten...